Compagnie Le Doux Supplice laat acrobatie, dans en muziek samenvloeien tot een feestelijke stoet van lichamen.
De performers vallen, dragen, steunen en vertrekken telkens opnieuw. Een warme ode aan samen bewegen, samen dragen en samen doorgaan.
Over het gezelschap
Le Doux Supplice onderzoekt al meerdere jaren de relatie tussen acrobatische portés en dans. In het werk van de compagnie kan het publiek altijd een plaats vinden: niet als afstandelijke toeschouwer, maar als deel van een gedeelde ervaring.
Het gezelschap ontstond in 2012 en wordt sinds 2018 gedragen door Pierre-Jean Bréaud en Camille Rault-Verprey. Eerdere creaties zoals 'Le (doux) supplice de la planche', 'En attendant le grand soir' en 'La concordance des temps' bouwen aan een herkenbare artistieke taal waarin acrobatie, dans, collectieve energie en het plezier van samen bewegen centraal staan. Met 'Les Petites Épopées...' verplaatst Le Doux Supplice die zoektocht opnieuw naar de openbare ruimte.
met Frédéric Escurat, Tom Gaubig, Eliot Gilbert, Pierre-Jean Bréaud, Marion Hergas, Marta Munoz, Maria Paz Marciano, Diogo Faria Dos Santos, Boris Arquier en Charlotte Marquardt
sound designer Jack Mc Weeny
régie générale Fabien Gougeon
productieattaché Célia Djoudi
administratie Aurélia Delescluse
video Aléthéia Audiovisuel
grafisch ontwerp Sarah Cagnat
production déléguée Le Doux Supplice
coproducties, residenties en steun L'Estive - Scène nationale de Foix et de l'Ariège (09), Le Cratère - Scène nationale d'Alès (30), Le Plongeoir - Pôle National Cirque Le Mans, Sarthe Pays de la Loire (72), La Verrerie d'Alès - Pôle National Cirque Occitanie (30), L'Abattoir, Chalon dans la Rue - CNAREP - Chalon sur Saône (71), Résurgences - Lodève (34), Le Sonambule - Gignac (34), Les Tombées de la nuit - Rennes (35), Éclats de rue - Ville de Caen (14), Le Fourneau - CNAREP - Brest (29), Le Théâtre - Scène nationale de Mâcon (71), La Strada Graz (AT)
institutionele steun DGCA, DRAC Occitanie, La Région Occitanie, Le département du Gard, La ville de Nîmes, L'ADAMI en La culture avec la copie privée